موقعی که نتایج کنکور اعلام شد، اصلا موقعی که شروع کردم برای خوندن برای دانشگاه هیچ رشته خاصی مد نظرم نبود. علاقه خاصی به رشته خاصی نداشتم! اما فقط به دلیل اینکه در برهه ای در زمینه الکترونیک فعالیت هایی داشتم، مهندسی برق گرایش الکترونیک رو ترجیح می دادم. نمی دونم شاید کامپیوتر بهتر بود. مهندسی کامپیوتر. اما نه شاید اونهم به دلیل مدتی طویل بود که هم و غمم شده بود کامپیوتر. در کل میتونم بگم که هیچ پیشنهادی برای خودم نداشتم.
اول مهندسی برق، بعدش مکانیک، بعدش عمران... همون روالی که عامه مردم در انتخاب رشته دارند. خیلی جالب نیست اینطوری انتخاب رشته کردن. تا اینکه یه روز یکی از فامیل هامون اومد خونمون و در مورد مهندسی مواد با هم بحث کردیم. چون خودش قبلا دانشجو بود در این زمینه اطلاعاتی داشت. من هم که علاقه مند و شادان(!) بودم دنبال مطالبی برای شناختن بهتر این رشته گشتم.
مهندسی متالورژی (یا جدیدا مواد) دارای سه زیر شاخه متالورژی استخراجی، متالورژی صنعتی و سرامیک است. اگه در زمینه معرفی عام این سه زیر شاخه اطلاعاتی می خواستین به این آدرس رجوع کنید:
- معرفی رشته مهندسی مواد به روایت سایت رشد
اما دانشگاها های بزرگ جهان اخیرا این رشته رو در دوره کارشناسی از تفکیک شاخه ای خالی و هم اکنون به گونه ای است که دانشگاه تهران و همچنین دانشگاه شریف دانشجویان مقطع کارشناسی این رشته رو فقط با عنوان مهندس مواد بدون هیچ گونه شاخه ای پذیرش می کنه. در دوره کارشناسی جدید تمام مباحث مرتبط به دانشجویان القا میشه.
پیشنهاد می کنم اول مقاله بالا رو بخونید و بعد ادامه مطلب رو.
در این رشته در ایران سه قطب علمی وجود داره که در اختیار داشگاههای تهران، شریف و علم و صنعت هست. از لحاظ سطح علمی و امکانات آموزشی همین سه دانشگاهند که در ایران مطرحند و اخیرا هم دانشگاه امیر کبیر اضافه شده است. (تحلیل منه!!!!) اما از نظر فضای آموزشی و امکانات آزمایشگاهی رشته مهندسی مواد دانشگده فنی دانشگاه تهران از همه بالاتر و بهتر به نظر میرسه.
اگر سوالی در زمینه این رشته دارین تو قسمت نظرا بپرسین و من تو مطلب بعدی با یه مقاله دیگه انشالله جواب همه رو میدم.
